هالیوود

براد پیت، لئوناردو دکاپریو، جانی دپ، جورج کلونی

کتاب سینما - شنیدن داستان ساخت "شیرین" کفایت می کند تا دلیل این همه تعریف و تمجید از نبوغ یک فیلم ساز ایرانی را از زبان بزرگانی مثل کوروساوا، اسکورسیزی، گدار، کن لوچ و تارانتینو بشنویم. در این فیلم کلوزآپ خانم هایی رو می بینیم که توی یه سالن سینما نشستن و مشغول تماشای فیلمی هستند که برخلاف انتظار بیننده، تا انتهای اون ما هیچ صحنه ای از اون رو نمی بینیم و تنها صدای اون رو می شنویم. در واقع فیلم نماهای بسته ای از چهره ی تماشاگران یک فیلم دیگر است.

 

ایده ی اولیه ساخت این فیلم بر میگردد به زمانی که کیارستمی برای تماشای فیلم به سینما می رفتن، اما بجای فیلم چهره ی بیننده ها رو تماشا می کردند. یعنی تماشا کردن تماشاگران. تا همینجای کار، یعنی ساختن فیلمی که ما بازیگرانش رو اصلاَ نمی بینیم ( در واقع فیلمی که می شنویم) و در اون انتقال احساسات به مخاطب از طریق تصویر که از دلایل شکل گیری سینماست، اینبار نه به طور مستقیم و از طریق تماشای صحنه های فیلم، بلکه با واسطه و از طریق مشاهده ی واکنش های تماشاگران فیلم، به مخاطب منتقل میشه، خود در عالم سینما کار منحصر بفردی محسوب می شود.

اما نکته ای که کیارستمی رو منحصر بفرد می کند، طرز ساختن این فیلم است. کیارستمی طبق روش خودش برای این فیلم هم سناریوی از پیش نوشته شده ای نداشته و ماجرا از زمانی شروع می شود که ابتدا از هنرپیشه های مختلف به نوبت دعوت می شده که به محل فیلم برداری بیان و روی یک صندلی، مقابل دوربین بنشینند. بعد از هر کدام از این هنرپیشه ها خواسته می شد که به کاغذ سفیدی که در مقابلشون قرار داده شده بود یا شکلی که روی اون کشیده بودند (مشابه تصویر پائین ) با حالت خاصی نگاه کنند یا اینکه توی ذهنشون برای خود فیلمی تعریف کرده و یا به یک ماجرای عاشقانه ای که قبلاَ  در زندگی خود داشتند فکر کنند. از چهره ی هر کدام از این افراد حدود 6 دقیقه تصویربرداری می شود و بعد از اینکه حدود 7-8 ماه به همین طریق فیلم برداری انجام می شود، تازه کیارستمی می نشیند که ببیند با این تصاویر چه کاری می شود کرد.

در ابتدا داستان رومئو و ژولیت برای روایت شدن توسط این تصاویر مد نظر بوده که بعدها به علت مبلغ بالایی که شرکت صاحب امتیاز داستان بابت کپی رایت طلب می کند، داستان خسرو شیرین خانم فریده ی گلبو مورد استفاده قرار می گیرد.

کیارستمی که شیرین رو کامل ترین و سخت ترین فیلم خودش می داند ( حدود 2 سال وقت صرف ساختن همین فیلم ظاهراَ ساده شده) معتقد است که باید این فیلم رو مثل یک سری پرتره از صورت افرادی که نمی شناسیمشان تماشا کرد.

 

منبع : اختصاصی کتاب سینما

 

نظرات() 
  • آخرین پستها

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic